این فیلم روایتگر زندگی “تِمی فنتون”، یک نیروی ویژه و کارکشته سابق ارتش است که پس از جان به در بردن از ماموریتهای رزمی مرگبار، اکنون درگیر مبارزه با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و کابوسهای دوران جنگ است. او در تلاش است تا زندگی غیرنظامی خود را از نو بسازد و رابطه آسیبدیدهاش با دخترش، “مایلی” را ترمیم کند. اما ثبات شکننده زندگی تِمی زمانی از هم میپاشد که مایلی درست پیش از رفتن به دانشگاه به طرز مرموزی ناپدید میشود. وقتی نیروهای پلیس پرونده را کماهمیت جلوه میدهند و تحقیقات به بنبست میرسد، تِمی متوجه میشود که دخترش توسط یک شبکه بیرحم قاچاق انسان که به سازمانهای جنایتکار بزرگتری در زیرزمینهای تاریک لسآنجلس متصل است، ربوده شده است…
فیلم خیلی ضعیفیه مردی که دخترش رو دزدیدن و جت شخصی داره و یه میلیونر هست میشینه با پرینتر عکس دخترش رو چاپ و پخش میکنه مثل اینکه کارگردان از دنیای پولدارها خبر نداره نمیدونه اگه براشون اتفاقی بیافته یه تیم خصوصی اجاره میکنن یه میلیونر با یه کوله دلار میره پیش چند تا خلاف کار خیابونی اون ها هم یه گلوله میزنن تو مغزش گفتگوها همه کوتاهه انگار هنرپیشه ها نمیتونن یه دیالوگ بلند بگن کارگردان احتمالا فیلم اکولایزر رو زیاد نگاه کرده خانم نقش اول فیلم اینقدر بدن ظریف و مانکنی داره که وقتی تیر میزنه احساس میکنی داره با تفنگ آبپاش تو حیاط خونه بازی میکنه خندخ دارترین قسمت فیلم آزادیش از تو اتوبوس پلیسه که یه شخصی که دست و پاش رو زنجیر کردن همه رو میکشه ولی موقع پایین اومدن از پله های اتوبوس اونقدر دقت میکنه که یه خط وخش روش نیوفته در مجموع فیلم ضعیفیه و متاسفانه تنها دلیلش معلمان فیلمنامه نویسی و آموزشگاه های بازیگری و کارگردانی هستند که همه پارامترهای یک فیلم از فیلم نامه تا فیلم برداری و بازیگری و موسیقی و... در چهار چوب های مشخص قرار داد میدن و باعث ساخته شدن فیلم هایی تکراری و یی مفهوم و کلیشه ای بشن